Pierwszy dentysta

Dawno dawano temu, za lasami i rzeczkami na dalekim kontynencie, w kolebce gatunku homo sapiens narodził się pierwszy praczłowiek. Odkąd człowiek nauczył się dumać zapewne pojawił mu się nurtujący kłopot jaki mają go wszyscy- boleść zęba lub zębisk, próchnica. Problem tak sędziwy jak ludzkość, gdzieś na gruncie Etiopskiej sawanny musiał być pierwszy dobrowolne wyrwany ząb. Praludzie tzw hominidy, a pierwszy z rodzaju z nich Ardipithecus ramidus ramidus i liczy sobie 4,4 miliona lat posiadał zapewne te same obaw z zębami jakkolwiek nam wspiera dwudziesto pierwszo wieczna medycyna. Przez te wszystkie lata wzrostu gatunku człowieczego posuwał się z nim równolegle rozwój higieny jamy ustnej. Grecy i Rzymianie byli na tym punkcie alergiczni. Użyli rożnego rodzaju zioła, a nawet żużel z paleniska do polerowania zębów. Nam zdołają się wydawać te koncepty bzdurne ale nad ich wyjściem działali tacy naukowcy stanu jak Hipokrates czy Arystoteles. Aczkolwiek obaj mieli odmienne poglądy na przedmiot leczenia zębisk.W ogóle słowo "dentysta" zostało zainicjowane do wszechstronnego obrotu w XIV wieku przez Guya de Chauliac w dziele pt. "Chirurgia magna".Swoje trzy grosze do progresu stomatologi dołożył Leonardo Da Vinci. Opisał anatomie zęba. Najwybitniej przełomowym czasem w stomatologi jest XIX wiek, wtedy zostało porządnie opisana próchnica, pacjentów zaczyna się znieczulać np eterem. Rozpoczyna się używać wiertarek do borowania. Całkowity XX wiek to progres odontologii chyba już wszelkiemu świetnie poznana.