Konstrukcja szachulcowa - mur pruski

Tradycyjny mur pruski jest ustrojem szkieletowym, w którym konstrukcję nośną stanowi szkielet drewniany - na starcie z drewna dębowego, w późniejszym czasie także z drewna iglastego. Przestrzeń między szczegółami szkieletu jest wypełniona materiałem niekonstrukcyjnym, jak mieszanina słomy, gliny i odpadów drzewnych, bądź także cegłą. Wypełnienie pełni funkcję stabilizującą i usztywniającą. W strefie oprócz elementami nośnymi są sytuowane otwory drzwiowe i okienne. Głównymi detalami szkieletu nośnego są belki poziome - podwaliny i oczepy, między którymi są rozpięte belki pionowe - słupy. Dla przejęcia sił poziomych są konieczne skratowania, tworzące nieodkształcalne pola trójkątne.
Wizualny fenotyp konstrukcji szachulcowej stanowi siatka konstrukcyjna z pól kwadratowych i prostokątnych , a oprócz tego z elementów przekątnych. Wystające głowice belek , a oprócz tego ręcznie wykonywane szczegóły złączy (czopy, wręby, złącza na nakładkę) są w różnorakich regionach w różny metodę obrabiane i ozdabiane. Do powszechnych zastosowań konstrukcji szachulcowej zalicza się budynki jedno- albo wielokondygnacyjne, w których każda kondygnacja stanowi sama w sobie zamkniętą całość. Układ elementów w rzucie jest ściśle określony; przekroje belek nośnych posiadają kształt kwadratu.
Nowe budynki w konstrukcji szachulcowej są współcześnie wznoszone jedynie sporadycznie. Znajomość problematyki dotyczącej ich konstrukcji posiada znaczenie przede wszystkim w konserwacji zabytków , a dodatkowo w pracach modernizacyjnych.